Μια αδικημένη μικρού μήκους Στη δεύτερη μικρού μήκους ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου (η πρώτη ήταν η βραβευμένη στο φεστιβάλ 1976 "Ελληνική κοινότητα Χαϊδελβέργης") το αντικείμενο είναι πάλι η μετανάστευση στη Δυτική Γερμανία, αλλά η έρευνα που επιχειρεί αυτό το ντοκυμανταίρ που θα έμοιαζε με ελεγειακό δοκίμιο, αλλάζει πρόσωπο: πολύ απλά γίνεται αδύνατη, παρεκκλίνει συνεχώς, αλλάζει θαυμαστή, χώρους και θέματα, μεταφέρεται διαρκώς από την Γερμανία στην Ελλάδα και πάλι πίσω και ξαναβρίσκει το πρόβλημα που την απασχολεί μέσα από μια δυναμική σκηνοθεσία, της απόστασης που την χωρίζει απ' αυτό. Η βάση της ταινίας είναι η καταστροφή των συμβατικών προσεγγίσεων του προβλήματος μετανάστευση, κινηματογραφικών και άλλων. Το Σούπερ 8 εισβάλλει εκεί όπου ακούγονται οι πιο "σημαντικές" απαντήσεις, λες κι ο ερασιτεχνικό κινηματογράφος θα μπορούσε να ξεπεράσει το κλείσιμο τους στους κώδικες της οικογενειακής κινηματογράφισης. Θαυμαστή αντιστροφή που τινάζει στον αέρα την λογική ...

(όπου το κείμενο δεν ήταν σαφές υπάρχουν τελίτσες)ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣΤΑΙΝΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 1985 «ΙΡΙΔΑ»Τον Οκτώβρη του 1985, στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά μια ομάδα νέων σκηνοθετών αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ταινίας μικρού μήκους. Είναι γνωστό ότι τα προβλήματα είναι πολλά.Η μικρού μήκους ταινία θεωρείται είδος περιθωριακό, που συνήθως είναι το πρώτο δείγμα δουλειάς, μοιραία αποκλεισμένο από κάθε περίπτωση" ……….ς παρουσίασης ή εμπορικής εκμετάλλευσης. Η μόνη, μέχρι στιγμής, δυνατότητα προβολής της είναι στα Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας, όπου υποβαθμίζεται.Στη Θεσσαλονίκη οι μικρές ταινίες υποσκελίζονται από τις μεγάλες παίζοντας το ρόλο γαρνιτούρας στο κυρίως πιάτο, ενώ στη Δράμα παρόλο που διαγωνίζονται αποκλειστικά ταινίες μικρού μήκους, οι οργανωτές προγραμματίζουν παράλληλα, για ασφάλεια και σαν «κράχτη» για τον κόσμο, και ταινίες ………. μήκους. Το γεγονός ότι αυτές οι ταινίες συνήθως πραγματοποιούνται με 16mm...