Γιορτής «μικρομηκάδων» συνέχεια και τέλοςτου Δημήτρη ΧαρίτουΣτο προηγούμενο τεύχος του Αντί επιχειρήσαμε μια πρώτη προσέγγιση της φετινής διοργάνωσης του φεστιβάλ, όταν αυτή βρισκόταν ακόμα στα «μισά του πλου». Τώρα, μετά την απονομή των βραβείων και την εορταστική λήξη, μπορούμε να ολοκληρώσουμε την περιδιάβαση και το σχολιασμό των υπολοίπων ταινιών από εκείνες που παρουσιάζουν αξιολογικά στοιχεία, έστω και αν αυτά συνυπάρχουν και με αρνητικά.Σ’ αυτή την τελευταία περίπτωση, για να ξεκινήσουμε κιόλας, ανήκει η ταινία του Κωστή Μεγαπάνου, Νέα Τάξη. Το πομπώδες, ο μελοδραματικός εστετισμός, η υπερβολή συγκατοικούν με το ουσιαστικό, την καίρια δηλαδή στιγμή, καταλήγοντας σ' έναν κινηματογραφικό πολτό. Τελικά, απέμεινε η απορία για το τι καταδίκαζε και τι υπερασπιζόταν αυτό το πάτσγουωρκ προθέσεων. Και είναι κρίμα γιατί σημαντικό μέρος της κινηματογραφικής πρώτης ύλης είναι όντως σημαντικό. Αλλά και το Μια φωνή... μια πόλη..., του Σάββα Καρύδα, διασκευή του γνωστού μονόπρακτου του Ζάν Κοκ...

Η καταιγιστική ανάπτυξη της ταινίας μικρού μήκους διεθνώς τις τελευταίες δύο δεκαετίες, την έχει αναγάγει σε μια αυτάρκη καλλιτεχνική δημιουργία.Το πεδίο της μικρού μήκους είναι πρόσφορο για την άσκηση της Κινηματογραφικής Τέχνης από τους νέους κινηματογραφιστές αλλά και κατάλληλο για επιστροφή στη «μικρή» κατηγορία μεγάλων αναγνωρισμένων σκηνοθετών.Τα Κινηματογραφικά Φεστιβάλ συμβάλλουν τα μέγιστα – αν όχι καθοριστικά – στην ανάπτυξη της Κινηματογραφικής Τέχνης και την προαγωγή της Εθνικής Κινηματογραφίας . Ένα απ’ τα πιο σημαντικά Διεθνή Φεστιβάλ είναι το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Και αποκτά μεγαλύτερη ακόμα σημασία ότι είναι ένας απ΄τους πλέον επιτυχημένους πολιτιστικούς θεσμούς της περιφέρειας. Ένας θεσμός-πρότυπο άριστης συνεργασίας της πολιτείας, του ΥΠΠΟ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Δήμου Δράμας.Η ευρωπαϊκή δυναμική τις τελευταίες δεκαετίες εξάλλου, έχει καταδείξει ότι δεν μπορεί να υπάρξει σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα στην περιφέρεια, χωρίς τη ...