Δεύτερο μέρος της μικρού μήκους ταινίας  «Παρανία» (2004). Θεσσαλονίκη, κέντρο Παύλου Μελά 11 6ος όροφος. Ένα χρόνο μετά τη μετακόμιση-αλλαγή περιβάλλοντος ο Νίκος βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο του αρρωστημένου  του εαυτού μέσα σ’ ένα σπίτι που φαίνεται να μην διαφέρει  ιδιαίτερα απ’ το προηγούμενο εσωτερικό διαμέρισμα. Η τελική «μονομαχία» είναι κοντά κι όταν πραγματοποιείται ο Νίκος την χάνει. Τώρα στο σπίτι ζει μια κοπέλα. Τι συμβαίνει;  Ποιος έχει τον έλεγχο; Ποιος κερδίσε τελικά την «μονομαχία».

Η Αφροδίτη είναι 13 ετών. Οι φίλοι της την φωνάζουν Τεν Τεν. Η Αφροδίτη είναι ερωτευμένη με τον Λου. Η Αφροδίτη θέλει να μεγαλώσει

Ένας άντρας με κρυμμένο πιστόλι οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο Αθήνας-Θεσ/νίκης, ώσπου συναντά μια περιπλανώμενη γυναίκα την οποία προσπαθεί να σταματήσει και να την πάρει μαζί του. Σιγά σιγά όμως αντιλαμβανόμαστε ότι οι δυο τους γνωρίζονται ήδη, μετά ότι ήταν κάποτε εραστές, ότι ήταν παντρεμένοι, ότι είχαν χωρίσει, ώσπου τελικά καταλαβαίνουμε ότι εκείνη είναι νεκρή και εκείνος έχει φανταστεί τη συνάντησή τους πριν αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Τελικά δεν το κάνει. Περιοδικά παρών, ο οδηγός των ψυχών, με τη μορφή ενός περιπλανώμενου οδηγού.

-Κόφτο! Και τα κατσίκια, και τα αρνιά και όλα, κόφτα! Ένα-ένα τα αρνίσια παϊδάκια, να 'ναι καλοκομμένα, σενιαρισμένα, και τα μούσκουλα σε μικρά κομμάτια...Και τα γουρουνίσια κεφάλια, τις μοσχαροκεφαλές, και τις πατσές, τα έντερα, τα ποδαράκια!...Έχεις γκόμενο;
 -Έχω...!
-Και τις σπάλες, τα μπούτια όλα σε μικρά κομμάτια, και τα πως το λένε;... το κιλότο, τις ωμοπλάτες!
 “Ανάμεσα στο στομάχι και τα πνευμόνια, εκεί όπου κατοικεί ο έρωτας.”