Δεν θα πρωτοτυπήσω αν πω ότι ο Ξανθόπουλος είναι Ο ντοκυμαντερίστας κι ένας δημιουργός με τη γνωστή έννοια του ότι κάνει πάντα την ίδια (πλούσια) ταινία. Αυτή τη φορά επεμβαίνει η τηλεόραση και τον κάνει λίγο πιο αυστηρό αλλά εξαίρετα πυκνό με αποτέλεσμα δύο ή τρία πρόσωπα να φαντάζουν στα μάτια μας σαν τοπία. Το θέμα είναι κι εδώ η μετανάστευση, αλλά η πιο αποσιωπημένη, η λιγότερο παραδεκτή που υπάρχει. Οι ιστορίες που ακούμε είναι πιο συναρπαστικές απ' το Mπλέηντ Ράνερς. Η διαδρομή που παρακολουθούμε στο εισαγωγικό κομμάτι έχει κάτι από την αίσθηση του λαβύρινθου. Πράγματι, πώς να κάνεις ένα φιλμ για αυτούς που αυτοεξορίζονται στην ίδια τους τη χώρα, χωρίς να μεταφέρεις ένα συναίσθημα μόνιμης όσο και εσωτερικής φυγής; Ο Ξανθόπουλος το καταφέρνει όχι μόνο γιατί έχει μελετήσει το αντικείμενό του αλλά και γιατί ο κινηματογράφος γι' αυτόν δεν είναι εικόνες που μαζεύεις αλλά μάλλον εικόνες που σπέρνεις και θερίζεις. Οι προηγούμενες ταινίες του προετοίμαζαν τα Τουρκοβούνια αλλά η τελευταία...

27ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ 10ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ ΔΡΑΜΑ 19-25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2004 ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ: ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΟΜΙΛΙΕΣ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «Καθένας νομίζω από εμάς, είτε είναι Δραμινός είτε είναι κινηματογραφιστής, είτε κριτικός, είτε θεατής, αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα του θεσμού. Το φετινό Φεστιβάλ νομίζω ότι ήταν ίσως το καλύτερο που έχουμε διοργανώσει και αισθανόμαστε ιδιαίτερα ευτυχισμένοι που αυτό το εθνικό και διεθνές πολιτιστικό γεγονός, που πραγματοποιείται σε μια μικρή πόλη της επαρχίας,. Θέλω απόψε πάλι να ευχαριστήσω την πόλη, να ευχαριστήσω την Τοπική Αυτοδιοίκηση,...