Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, γέγονα χαλκός ήχων ή κύμβαλον αλλαλάζων. Και εάν έχω προφητείαν και είδω τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσην, και εάν έχω πάσαν ρην πίστιν, ώστε όρη μεθιστανειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί, και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδοθώ το σώμα μου να καθήσομαι, αγάπιν δε μη έχω ουδέν ωφελούμαι.

Προς Κορινθίους Α΄ΙΓ 1-3

Μεσοαστική οικογένεια με δεκαπεντάχρονη κόρη που δεν αστράφτει στα μαθήματα. Οι γονείς αποφασίζουν να ζητήσουν βοήθεια στο ιδιωτικό φροντιστή, έναν γοητευτικό καθηγητή ελληνικών κοντά στα τριάντα, που συγκινεί τη μικρούλα και της εξάπτει την ερωτική της φαντασία. Το κορίτσι συμπεριφέρεται όλο και προκλητικότερα με εμφανή το στόχο να σαγηνεύσει τον καθηγητή και να τον οδηγήσει στην απώλεια... Ο πατέρας καθώς θυμάται τη δική του συμπεριφορά όταν στα φοιτητικά του χρόνια παρέδιδε κι αυτός μαθήματα, ανησυχεί. Θα φερθεί κι ο δάσκαλος της κόρης του όπως έκανε τότε αυτός; Εκτός όμως από την ανησυχία του πατέρα παρακολουθούμε και την αμφιθυμία του νέου άνδρα, που είναι συνδεδεμένος με μια νέα φιλόλογο αλλά και που βέβαια συγκινείται από την πρόσκληση που δέχεται από το μικρό διάβολο...