21o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣτου Δημήτρη ΧαρίτουΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ είκοσι ένα χρόνια ο Σεπτέμβρης ανήκει στη Δράμα και στους μικρομηκάδες. Το φετινό 21ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους και το παράλληλο 4ο Διεθνές σηκώνει αυλαία στις 20 Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει, όπως πάντα, μια ολόκληρη εβδομάδα, μέχρι τις 26 του μήνα. Το πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ παρουσιάστηκε την περασμένη Κυριακή, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, από τους συντελεστές του θεσμού. Ενός θεσμού που στηρίζεται οικονομικά από το υπουργείο Πολιτισμού, στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Δικτύου Πόλεων, της ΕΤ-1 και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.Στο «φυτώριο, απ' όπου αντλεί ο ελληνικός κινηματογράφος» -όπως χαρακτήρισε το Φεστιβάλ Δράμας ο σύμβουλος κινηματογραφίας Γιάννης Μπακογιαννόπουλος- θα διαγωνιστούν φέτος, όπως κάθε χρόνο, ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και σπουδαστικές, ενώ δεκατέσσερις ακόμα ταινίες θα προβληθούν στο Πληροφοριακό Τμήμα και ένδεκα στην «Ανοιχτή Οθόνη». Τη φετινή κριτική επιτροπή αποτελούν βραβευμένοι σ...

Βρισκόμουν στην Ιταλία, καλεσμένη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Μπολόνια, όταν πληροφορήθηκα τον θάνατο του Λάκη Παπαστάθη. Την πρώτη φορά που συμμετείχα σε έκθεση βιβλίου την οφείλω στον Λάκη. Μαζί ταξιδέψαμε το 2014 στη Θεσσαλονίκη, για να συνομιλήσουμε για το βιβλίο του Γιάννη Κιουρτσάκη Ο Νεοελληνικός διχασμός και το μυστήριο της τέχνης. Ξαναβλέποντας δυο ταινίες του Λάκη Παπαστάθη (Πατάκης, 2014). Με αφορμή την κουβέντα εκείνη, γνώρισα τη Θεσσαλονίκη της γενιάς του Παπαστάθη, μια ρομαντική εκδοχή της συμπρωτεύουσας, έχοντας ως ξεναγό μου τον ίδιο. Θυμάμαι ακόμη τους εξαντλητικούς διαλόγους πάνω στο σινεμά, στον Θεόφιλο και στον Καιρό των Ελλήνων, στη μορφή του Δημήτρη Καταλειφού, στην έννοια της ελληνικότητας, στη λυτρωτική δύναμη της τέχνης. Ο Λάκης υποστήριζε με πάθος ότι η συγγραφή και η τέχνη γενικότερα πηγάζουν από μια περίσσεια, από μια θάλασσα που βράζει μέσα στον δημιουργό και πρέπει πάση θυσία να ξεχυθεί. Η ζωή του Λάκη Παπαστάθη ξεχείλιζε από τέχνη και δεν έχανε ευκαιρία...