Μια αδικημένη μικρού μήκους Στη δεύτερη μικρού μήκους ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου (η πρώτη ήταν η βραβευμένη στο φεστιβάλ 1976 "Ελληνική κοινότητα Χαϊδελβέργης") το αντικείμενο είναι πάλι η μετανάστευση στη Δυτική Γερμανία, αλλά η έρευνα που επιχειρεί αυτό το ντοκυμανταίρ που θα έμοιαζε με ελεγειακό δοκίμιο, αλλάζει πρόσωπο: πολύ απλά γίνεται αδύνατη, παρεκκλίνει συνεχώς, αλλάζει θαυμαστή, χώρους και θέματα, μεταφέρεται διαρκώς από την Γερμανία στην Ελλάδα και πάλι πίσω και ξαναβρίσκει το πρόβλημα που την απασχολεί μέσα από μια δυναμική σκηνοθεσία, της απόστασης που την χωρίζει απ' αυτό. Η βάση της ταινίας είναι η καταστροφή των συμβατικών προσεγγίσεων του προβλήματος μετανάστευση, κινηματογραφικών και άλλων. Το Σούπερ 8 εισβάλλει εκεί όπου ακούγονται οι πιο "σημαντικές" απαντήσεις, λες κι ο ερασιτεχνικό κινηματογράφος θα μπορούσε να ξεπεράσει το κλείσιμο τους στους κώδικες της οικογενειακής κινηματογράφισης. Θαυμαστή αντιστροφή που τινάζει στον αέρα την λογική ...

Η ματαίωση Σκηνοθεσία: Κώστας Αυγέρης.Παραγωγή: Κ. Αυγέρης-"Παπαδάκης, Χρονόπουλος Ο.Ε.". Σενάριο: Παύλος Μάτεσις. Φωτογραφία: Νίκος Σμαραγδής. Κοστούμια: Αλίκη Παπαζαχαρίου. Μοντάζ: Γιάννα Σπυροπούλου. Ηχοληψία: Μαρίνος Αθανασόπουλος. Ερμηνεία: Ντίνα Κώνστα, Γιάννης Ζαβραδηνός (χρώμα, 35 χιλ. 45')Κείμενο του Λευτέρη ΞανθόπουλουΑπόπειρα κωδικοποίησης του οικουμενικού μύθου της γερασμένης πόρνης (Ντίνα Κώνστα) πού την εκμεταλλεύεται ο λαϊκός εραστής (Γιάννης Ζαβραδινός) με την υπόσχεση γάμου.Ο Αυγέρης προσπαθώντας να αποκρύψει την καθαρά λαϊκής καταβολής ιστορία, διαχωρίζει τη θέση του από τα στοιχεία πού την συνθέτουν και επιστρατεύει το μπαρόκ για να επενδύσει το μύθο, τα ντεκόρ και τους ηθοποιούς τους, να μεταμφιέσει το μύθο.Από την αρχή της ταινίας μας δηλώνεται η απώθηση προς το γυναικείο σώμα. Η ίδια όμως η ταινία πάει ακόμα πιο μακριά: μέσα από τον σωματικό και ψυχικό μαρασμό της πόρνης (μέσα από τη διαδικασία κατασκευής της ίδιας της ταινίας) επιχειρείται να ξορκιστε...