Η καταιγιστική ανάπτυξη της ταινίας μικρού μήκους διεθνώς τις τελευταίες δύο δεκαετίες, την έχει αναγάγει σε μια αυτάρκη καλλιτεχνική δημιουργία.Το πεδίο της μικρού μήκους είναι πρόσφορο για την άσκηση της Κινηματογραφικής Τέχνης από τους νέους κινηματογραφιστές αλλά και κατάλληλο για επιστροφή στη «μικρή» κατηγορία μεγάλων αναγνωρισμένων σκηνοθετών.Τα Κινηματογραφικά Φεστιβάλ συμβάλλουν τα μέγιστα – αν όχι καθοριστικά – στην ανάπτυξη της Κινηματογραφικής Τέχνης και την προαγωγή της Εθνικής Κινηματογραφίας . Ένα απ’ τα πιο σημαντικά Διεθνή Φεστιβάλ είναι το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Και αποκτά μεγαλύτερη ακόμα σημασία ότι είναι ένας απ΄τους πλέον επιτυχημένους πολιτιστικούς θεσμούς της περιφέρειας. Ένας θεσμός-πρότυπο άριστης συνεργασίας της πολιτείας, του ΥΠΠΟ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Δήμου Δράμας.Η ευρωπαϊκή δυναμική τις τελευταίες δεκαετίες εξάλλου, έχει καταδείξει ότι δεν μπορεί να υπάρξει σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα στην περιφέρεια, χωρίς τη ...

Συζήτηση με τούς: Λευτέρη Ξανθόπουλο- Χρήστο Βακαλόπουλο τον Οκτωβριο 1978.Χρήστος Βακαλόπουλος: Γιατί μια δεύτερη ταινία για τη μετανάστευση, μετά την Ελληνική Κοινότητα Χαϊδελβέργης;Λευτέρης Ξανθόπουλος: Γνώρισα το Γιώργο γυρίζοντας τη Χαϊδελβέργη. Ήταν ο πρόεδρος της Κοινότητας. Ήξερα από την αρχή ότι θα χρειαζόμουν μια δεύτερη ταινία για να συμπληρώσω το θέμα μου. Στη Χαϊδελβέργη εξέταζα το μεταναστευτικό πρόβλημα μέσα από ένα συλλογικό όργανο: την Κοινότητα. Στη δεύτερη χρειαζόμουν την οπτική ενός ατόμου πού ξεκίνησε από το χωριό, πέρασε στην πρωτεύουσα του νόμου, από κει βρέθηκε αστός στη μητρόπολη και τέλος φυγαδεύτηκε στην ξενιτιά - την πορεία δηλαδή ενός μέρους των μεταναστών μας πού κουβαλούν ανακατωμένες όλες αυτές τις επιδράσεις των χώρων που βιώσανε και των τάξεων από τις όποιες πέρασαν. Το σενάριο της ταινίας με το Γιώργο βγήκε μετά από συζητήσεις 2-3 μηνών μαζί του κι από ένα υλικό 15 περίπου ωρών πού μαζεύτηκε στο κασετόφωνο. Στο τέλος υπήρξε απόλυτη συμφωνία ως προς τι...