Το διήμερο της Δέσποινας ΚαρβέλαΣενάριο-Σκηνοθεσία: Δέσποινα Καρβέλα. Παραγωγή: Δέσποινα Καρβέλα - Μovie maεkers.. Φωτογραφία: Φίλιππας Κουτσάφτης. Κοστούμια: Τάσος Ζωγράφος. Ηχοληψία: Πάνος Πανουσόπουλος. Μοντάζ: Δέσπω - Δανάη Μα-ρουλάκου. Ερμηνεία:: Γιώτα Φιέστα, Αλκής Παναγιωτίδης. (χρώμα, 16 χιλ., 35').Του Λευτέρη ΞανθόπουλουΑν η Λιάππα αμφισβητεί την ιστορική μνήμη έτσι όπως ξεπροβάλλει απειλητικά από τους τάφους και στη συνέχεια εγγράφει / αντιπαραθέτει τη δική της ατομική Ιστορία, η Καρβέλα υιοθετώντας τον χρονικό προσδιορισμό (Διήμερο) δηλώνει την πίστη της στην ιστορία και προχωράει στην καταγραφή του μύθου της.Το νησί των ηρώων θα συμπυκνώσει τις στιγμές τους. Το διήμερο ηρεμίας πού διαλέγουν θα ευαισθητοποιήσει το θηλυκό της ιστορίας. Ο αρσενικός (Άλκης Παναγιωτίδης), κλεισμένος στον εαυτό του έχει αποκλείσει τα ερεθίσματα πού του εκπέμπονται. Η Δάφνη (Γιώτα Φέστα), σωπαίνοντας προσωρινά διαλέγει τον νυχτερινό αισθησιασμό του νησιού για να περιφέρει τη μοναξιά της. Μετά θα ζ...

Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία τραγωδία…»Έτσι ήταν ο Παπαστάθης. Είχε έναν ενθουσιασμό που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Καμιά στιγμή δεν τον άγγιξε η ευτέλεια της καθημερινότητας. Η πίστη του σε έναν κόσμο αξιών χαρακτήριζε και τις πιο μικρές του χειρονομίες, κάνοντας όλους εμάς που τον συναναστρεφόμαστε να νιώθουμε εξαιρετικά ευνοημένοι.Τον γνώρισα, όπως και πολλοί άλλοι, με αφορμή ένα «Παρασκήνιο» που ήθελε να κάνει με τον Φειδάκη, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο του Βιζυηνού. Ήθελε να μιλήσουν κάποιοι ζωγράφοι για τον Πάνο, μεταξύ των οποίων και εγώ. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά που είπα, να αυτονομηθούν και να αποτελέσουν από μόνα τους ένα ανεξάρτητο «Παρασκήνιο».Tον θυμάμαι πολύ καλά όταν μπήκε στο εργαστήριο για πρώτη φορά. Κρατούσε κάποια βιβλία με τα διηγήματα του Βιζυηνού, όπως και μερικά κείμενα που είχα...