Αφιέρωμα στο Χρήστο Δήμα στο 49o Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Ο Χρήστος Δήμας γεννήθηκε το 1969 στην Ελευσίνα, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παρακολούθησε σεμινάρια κινηματογράφου στη Φινλανδία και στο Άμστερνταμ. Δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη στο Σαν Φρανσίσκο. Το 1995 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, Ένας ουρανός γεμάτος αστέρια, και ακολούθησαν οι ταινίες μικρού μήκους Τέντερ (1997), Ανάσα (1998) και Αμερικάνος (2000), η τελευταία από τις οποίες βραβεύτηκε τόσο στο Φεστιβάλ Δράμας όσο και με το 1ο Κρατικό Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους. Το 2001 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, Ακροβάτες του Κήπου, και ακολούθησαν οι ταινίες Νήσος (2009), Poker Face (2012), Ακάλυπτος (2013), Amore Mio (2015), Μαγικός Καθρέφτης (2016) και Ταξίδι στ’ Αστέρια (2021). Έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος στην τηλεόραση στις σειρές Κόκκινος κύκλος, Δέκατη εντολή, Τρίτος νόμος, Κλειδί του παραδείσου, Δύο μέρες μόνο, Μπαμπαλού, Το δαχτυλίδι της φωτιάς, Ου φονεύσεις, Ο πρίγκιπας της φωτιάς, Νεοκλασικά και Θάλασσες μας χώρισαν. Έχει σκηνοθετήσει στο θέατρο τις παραστάσεις Καληνύχτα μητέρα (Θέατρο Αργώ, 2002), Ανυπακοή (ΚΘΒΕ, 2003), Αθανασία (Ίδρυμα Κακογιάννη, 2012 – Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2018), Νυφικό κρεβάτι (περιοδεία στην Κύπρο, 2018), Είμαι (Θέατρο Ροές, 2018), Τα παιδιά της Ελευσίνας παίζουν ακόμα βόλους (2024) και Βιτρούβιος (2025). Έχει συνεργαστεί στο θέατρο με τους σκηνοθέτες Δημήτρη Μαυρίκιο, Στάθη Λιβαθηνό, Δημήτρη Τάρλοου, Τάκη Τζαμαργιά, Ρούλα Πατεράκη, Σύλβια Λιούλιου, Λάερτη Βασιλείου, Μαριάννα Τόλη κ.ά. Έχει σκηνοθετήσει τα διαφημιστικά σποτ για το Εθνικό Θέατρο από το 2017 έως το 2022. Έχει σκηνοθετήσει μουσικά βίντεο για τους Ρέμο, Πλούταρχο, Τερζή, Νταλάρα, Βαρδή, Μαρινέλλα, Κότσιρα κ.ά. Έχει εκδώσει τα βιβλία Βερόνικη (1993, εκδ. Αχυρώνας), Ακροβάτες του κήπου (1998, εκδ. Καστανιώτης) και Ανάσα (2008, εκδ. Πολύχρωμος Πλανήτης). Διδάσκει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Δραματική Σχολή Βεάκη και στην ANT1 MediaLab.
1995: ΕΝΑΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΣΤΕΡΙΑ (19’)
Έχω δει την ταινία του Francois Girard 32 Μικρού Μήκους Ταινίες Για Τον Γκλεν Γκουλντ… Αποφάσισα με παρόμοια δομή να μιλήσω για έναν νέο που μαθαίνει ότι είναι οροθετικός. Το 1995 θυμίζω δεν υπήρχε ακόμα φαρμακευτική αγωγή, φίλοι φεύγανε με ένα είδος ντροπής και μοναξιάς, ενώ δεν υπήρχε καν ο όρος queer cinema… Εγώ απλά ήθελα να μιλήσω για την Απώλεια. Η ταινία, αν και δεν είχε επιλεγεί στο διαγωνιστικό τμήμα στο Φεστιβάλ Δράμας, παίχτηκε μεσημεριάτικα στο Πληροφοριακό, διακρίθηκε στα βραβεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, ταξίδεψε σε πολλά φεστιβάλ και μου άνοιξε το δρόμο για το Σαν Φρανσίσκο και τη LUCAS FILMS.
1997: TENDER (13’)
Ένα βράδυ μιας τρανσέξουαλ σεξ εργάτριας το καλοκαίρι που έχει αδειάσει η πόλη. Επηρεασμένος από τις αφηγήσεις σε voice over του Jean Marie Straub, και με προϋπολογισμό 5 χιλιάδες δραχμές… Πρωταγωνίστρια ως TENDER η υπέροχη Βίκυ. Το τριήμερο του Δεκαπενταύγουστου, με δυο αυτοκίνητα και φίλους που είχαμε ξεμείνει στην Αθήνα, τραβήξαμε αυτό το μικρό χρονικό μιας νυχτερινής τρυφεράδας. Ταινίες με τρανς δεν είχαν γυριστεί ως τότε, πάρα μόνο δυο. Η υπέροχη ΜΠΕΤΤΥ του Δημήτρη Σταύρακα και η αβανγκάρντ LA BELLE του Τάκη Σπετσιώτη… Με αυτή την ταινία ξεκίνησε η συνεργασία μου και με τη FANTASIA OPTIKOAKOUSTIKI.
1998: BREATH (20’)
Τρεις Φιλμικές Παρτιτούρες. Ο εραστής που άφησα πίσω μου. Η μητέρα που άφησα πίσω μου. Η ανάσα που άφησα πίσω μου. Γυρισμένη στο Σαν Φρανσίσκο. Με κεντρικό θέμα την απώλεια, τη μητέρα και το νερό… Αφιερωμένη στον φίλο μου και κουμπάρο John Blake. Η πιο «δική» μου ταινία.
1999: AMERIKANOS (23’)
Ένας μετανάστης χωρίς χαρτιά έρχεται στο Σαν Φρανσίσκο μετά από πρόσκληση μια μακρινής του θείας. Πλένει πιάτα σε ένα εστιατόριο, γίνεται gogο dancer, έπειτα αρσενική πόρνη, παντρεύεται για τα χαρτιά μια Αμερικανίδα που δουλεύει σε ένα πλυντήριο, πεθαίνει η θεία του και του αφήνει κληρονομιά το σπίτι της και κάποια χρήματα, με τα οποία αγοράζει ένα ταξί και έτσι γίνεται ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ. Πρωταγωνιστώ και είναι και μιούζικαλ. Γυρισμένη με προϋπολογισμό 800 δολάρια. Βραβείο στη Δράμα και Πρώτο Κρατικό Βραβείο…
Άντε να με πάρουν στα σοβαρά και να κάνω καριέρα με τέτοια θεματολογία στις μικρού μήκους ταινίες μου…
Κι όμως…