Μια αδικημένη μικρού μήκους Στη δεύτερη μικρού μήκους ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου (η πρώτη ήταν η βραβευμένη στο φεστιβάλ 1976 "Ελληνική κοινότητα Χαϊδελβέργης") το αντικείμενο είναι πάλι η μετανάστευση στη Δυτική Γερμανία, αλλά η έρευνα που επιχειρεί αυτό το ντοκυμανταίρ που θα έμοιαζε με ελεγειακό δοκίμιο, αλλάζει πρόσωπο: πολύ απλά γίνεται αδύνατη, παρεκκλίνει συνεχώς, αλλάζει θαυμαστή, χώρους και θέματα, μεταφέρεται διαρκώς από την Γερμανία στην Ελλάδα και πάλι πίσω και ξαναβρίσκει το πρόβλημα που την απασχολεί μέσα από μια δυναμική σκηνοθεσία, της απόστασης που την χωρίζει απ' αυτό. Η βάση της ταινίας είναι η καταστροφή των συμβατικών προσεγγίσεων του προβλήματος μετανάστευση, κινηματογραφικών και άλλων. Το Σούπερ 8 εισβάλλει εκεί όπου ακούγονται οι πιο "σημαντικές" απαντήσεις, λες κι ο ερασιτεχνικό κινηματογράφος θα μπορούσε να ξεπεράσει το κλείσιμο τους στους κώδικες της οικογενειακής κινηματογράφισης. Θαυμαστή αντιστροφή που τινάζει στον αέρα την λογική ...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 24/09/05 Βραβεία 28ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Σκεπτικό Κριτικής Επιτροπής Η κριτική επιτροπή παρακολούθησε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις διαγωνιζόμενες ταινίες του 28ου Φεστιβάλ Δράμας. Παρατήρησε την εκφραστική και θεματική τους πολυμορφία. Θέλησε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις επιμέρους αρετές μιας ταινίας άσχετα με την αρτιότητα του συνολικού αποτελέσματος. Επεσήμανε ότι η χρήση των νέων τεχνολογιών παρέχει μεγαλύτερη ευκολία στους νέους κινηματογραφιστές αλλά προϋποθέτει την επαρκή γνώση του μέσου. Είναι θετικό ότι οι δημιουργοί όλο και πιο συχνά στρέφουν το βλέμμα τους προς τα έξω. Δεν υποκύπτουν στον αισθητικό ναρκισσισμό. Αντλούν τα θέματά τους από την καθημερινότητα και από οικείους χαρακτήρες. Επίσης πολύ συχνά βασίζονται σε λογοτεχνικά έργα. Από τις μικρού μήκους ταινίες αναδεικνύεται μια καινούργια γενιά καλλιτεχνικών συντελεστών και τεχνικών. Η κριτική ...