Ένας νέος και ωραίος άνδρας γεμάτος αισιοδοξία αφήνει την πόλη του για να εργασθεί στην Αθήνα. Ταξιδεύει νύχτα με το ΚΤΕΛ, έχοντας μαζί του το σοβαρό γκρίζο κοστούμι που θα του ανοίξει τις κατάλληλες πόρτες. Το λεωφορείο κάνει μια σύντομη στάση. Το γκρίζο κοστούμι τραβά την προσοχή μιας γοητευτικής ώριμης γυναίκας. Η γυναίκα αυτή θα προσπαθήσει να μάθει στον νεαρό άνδρα δυο-τρία χρήσιμα πράγματα, στα λίγα λεπτά που απομένουν πριν το λεωφορείο συνεχίσει την πορεία του.

Ένα ανθρώπινο παζλ δημιουργείται υπό το φως της σελήνης, σε ένα αστικό τοπίο ιδιαίτερης βαρύτητας όπως είναι τα “λιπάσματα της Δραπετσώνας”. Μια παρέα τριών παιδιών, ένα ζευγάρι κι ένας διερχόμενος οδηγός σε μια βραδιά που στιγμάτισε τη ζωή τους. Συμβολικά και κοινωνικά στοιχεία και διαστάσεις ενός χώρου που εκφράζει ένα συγκεκριμένο σύστημα νοημάτων, σημασιών και αξιών που εκδηλώνεται μέσα από την άρθρωση τoυ τοπίου. Μια αέναη ιστορία της αλληλεπίδρασης χώρου και ανθρώπων που ακροβατεί μεταξύ των εννοιών του γεωγραφικού ντετερμινισμού και ποσιμπιλισμού.