Βρισκόμουν στην Ιταλία, καλεσμένη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Μπολόνια, όταν πληροφορήθηκα τον θάνατο του Λάκη Παπαστάθη. Την πρώτη φορά που συμμετείχα σε έκθεση βιβλίου την οφείλω στον Λάκη. Μαζί ταξιδέψαμε το 2014 στη Θεσσαλονίκη, για να συνομιλήσουμε για το βιβλίο του Γιάννη Κιουρτσάκη Ο Νεοελληνικός διχασμός και το μυστήριο της τέχνης. Ξαναβλέποντας δυο ταινίες του Λάκη Παπαστάθη (Πατάκης, 2014). Με αφορμή την κουβέντα εκείνη, γνώρισα τη Θεσσαλονίκη της γενιάς του Παπαστάθη, μια ρομαντική εκδοχή της συμπρωτεύουσας, έχοντας ως ξεναγό μου τον ίδιο. Θυμάμαι ακόμη τους εξαντλητικούς διαλόγους πάνω στο σινεμά, στον Θεόφιλο και στον Καιρό των Ελλήνων, στη μορφή του Δημήτρη Καταλειφού, στην έννοια της ελληνικότητας, στη λυτρωτική δύναμη της τέχνης. Ο Λάκης υποστήριζε με πάθος ότι η συγγραφή και η τέχνη γενικότερα πηγάζουν από μια περίσσεια, από μια θάλασσα που βράζει μέσα στον δημιουργό και πρέπει πάση θυσία να ξεχυθεί. Η ζωή του Λάκη Παπαστάθη ξεχείλιζε από τέχνη και δεν έχανε ευκαιρία...

(όπου το κείμενο δεν ήταν σαφές υπάρχουν τελίτσες)ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣΤΑΙΝΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 1985 «ΙΡΙΔΑ»Τον Οκτώβρη του 1985, στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά μια ομάδα νέων σκηνοθετών αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ταινίας μικρού μήκους. Είναι γνωστό ότι τα προβλήματα είναι πολλά.Η μικρού μήκους ταινία θεωρείται είδος περιθωριακό, που συνήθως είναι το πρώτο δείγμα δουλειάς, μοιραία αποκλεισμένο από κάθε περίπτωση" ……….ς παρουσίασης ή εμπορικής εκμετάλλευσης. Η μόνη, μέχρι στιγμής, δυνατότητα προβολής της είναι στα Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας, όπου υποβαθμίζεται.Στη Θεσσαλονίκη οι μικρές ταινίες υποσκελίζονται από τις μεγάλες παίζοντας το ρόλο γαρνιτούρας στο κυρίως πιάτο, ενώ στη Δράμα παρόλο που διαγωνίζονται αποκλειστικά ταινίες μικρού μήκους, οι οργανωτές προγραμματίζουν παράλληλα, για ασφάλεια και σαν «κράχτη» για τον κόσμο, και ταινίες ………. μήκους. Το γεγονός ότι αυτές οι ταινίες συνήθως πραγματοποιούνται με 16mm...