27ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ 10ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ ΔΡΑΜΑ 19-25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Κυριακή, 19/09/04 Η ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΟΥ 27ου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ 10ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ Για μια ακόμη μια χρονιά, όλοι, αρχές του τόπου, άνθρωποι του κινηματογράφου, φίλοι της έβδομης τέχνης και πλήθος δραμινών έδωσαν το δυναμικό παρόν στην τελετή έναρξης του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Η έναρξη του 27ου ελληνικού και 10ου διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, τελέσθηκε με κάθε λαμπρότητα στην αίθουσα του Κινηματογράφου «Ολύμπια» και σήμανε την αρχή της γιορτής των κινηματογραφιστών ταινιών μικρού μήκους.Την τελετή χαιρέτησαν: ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αντώνης Παπαδόπουλος, ...

Δεν θα πρωτοτυπήσω αν πω ότι ο Ξανθόπουλος είναι Ο ντοκυμαντερίστας κι ένας δημιουργός με τη γνωστή έννοια του ότι κάνει πάντα την ίδια (πλούσια) ταινία. Αυτή τη φορά επεμβαίνει η τηλεόραση και τον κάνει λίγο πιο αυστηρό αλλά εξαίρετα πυκνό με αποτέλεσμα δύο ή τρία πρόσωπα να φαντάζουν στα μάτια μας σαν τοπία. Το θέμα είναι κι εδώ η μετανάστευση, αλλά η πιο αποσιωπημένη, η λιγότερο παραδεκτή που υπάρχει. Οι ιστορίες που ακούμε είναι πιο συναρπαστικές απ' το Mπλέηντ Ράνερς. Η διαδρομή που παρακολουθούμε στο εισαγωγικό κομμάτι έχει κάτι από την αίσθηση του λαβύρινθου. Πράγματι, πώς να κάνεις ένα φιλμ για αυτούς που αυτοεξορίζονται στην ίδια τους τη χώρα, χωρίς να μεταφέρεις ένα συναίσθημα μόνιμης όσο και εσωτερικής φυγής; Ο Ξανθόπουλος το καταφέρνει όχι μόνο γιατί έχει μελετήσει το αντικείμενό του αλλά και γιατί ο κινηματογράφος γι' αυτόν δεν είναι εικόνες που μαζεύεις αλλά μάλλον εικόνες που σπέρνεις και θερίζεις. Οι προηγούμενες ταινίες του προετοίμαζαν τα Τουρκοβούνια αλλά η τελευταία...