Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία τραγωδία…»Έτσι ήταν ο Παπαστάθης. Είχε έναν ενθουσιασμό που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Καμιά στιγμή δεν τον άγγιξε η ευτέλεια της καθημερινότητας. Η πίστη του σε έναν κόσμο αξιών χαρακτήριζε και τις πιο μικρές του χειρονομίες, κάνοντας όλους εμάς που τον συναναστρεφόμαστε να νιώθουμε εξαιρετικά ευνοημένοι.Τον γνώρισα, όπως και πολλοί άλλοι, με αφορμή ένα «Παρασκήνιο» που ήθελε να κάνει με τον Φειδάκη, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο του Βιζυηνού. Ήθελε να μιλήσουν κάποιοι ζωγράφοι για τον Πάνο, μεταξύ των οποίων και εγώ. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά που είπα, να αυτονομηθούν και να αποτελέσουν από μόνα τους ένα ανεξάρτητο «Παρασκήνιο».Tον θυμάμαι πολύ καλά όταν μπήκε στο εργαστήριο για πρώτη φορά. Κρατούσε κάποια βιβλία με τα διηγήματα του Βιζυηνού, όπως και μερικά κείμενα που είχα...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 24/09/05 Βραβεία 28ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Σκεπτικό Κριτικής Επιτροπής Η κριτική επιτροπή παρακολούθησε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις διαγωνιζόμενες ταινίες του 28ου Φεστιβάλ Δράμας. Παρατήρησε την εκφραστική και θεματική τους πολυμορφία. Θέλησε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις επιμέρους αρετές μιας ταινίας άσχετα με την αρτιότητα του συνολικού αποτελέσματος. Επεσήμανε ότι η χρήση των νέων τεχνολογιών παρέχει μεγαλύτερη ευκολία στους νέους κινηματογραφιστές αλλά προϋποθέτει την επαρκή γνώση του μέσου. Είναι θετικό ότι οι δημιουργοί όλο και πιο συχνά στρέφουν το βλέμμα τους προς τα έξω. Δεν υποκύπτουν στον αισθητικό ναρκισσισμό. Αντλούν τα θέματά τους από την καθημερινότητα και από οικείους χαρακτήρες. Επίσης πολύ συχνά βασίζονται σε λογοτεχνικά έργα. Από τις μικρού μήκους ταινίες αναδεικνύεται μια καινούργια γενιά καλλιτεχνικών συντελεστών και τεχνικών. Η κριτική ...